ΠΙΚΑΝΤΙΚΑ ΑΡΝΙΣΙΑ ΠΑΪΔΑΚΙΑ

Κυριακή πρωί, ο ήλιος ήδη είχε αρχίσει να ζεσταίνει το σπίτι και την βεράντα κι εγώ καθόμουν μόνη  να πίνω το καφέ μου, εκλιπαρώντας για ένα φύσημα αέρα. Και σαν να μην μου έφτανε η ζέστη, έπρεπε να μαγειρέψω και για τέσσερα στόματα, εκ των οποίων τα τρία ήταν πολύ απαιτητικά και έτοιμα να «αμολήσουν» πικρόχολα σχόλια. Σκέφτηκα να αξιοποιήσω και τα ήδη υπάρχοντα τρόφιμα του ψυγείου και πάνω απ’ όλα κάποια παϊδάκια που κινδύνευαν από την πολυκαιρία. Έχουμε λοιπόν και λέμε:
1. 1 κουταλάκι θυμάρι, που πάντα υπάρχει στη κουζίνα
2. 1 κουτ. γλ. ξύσμα λεμονιού, το συρτάρι του ψυγείου έχει πάντα μπόλικα λεμόνια!
3. 1 κουτ. χυμό λεμονιού
4. Τα παϊδάκια μου – 4 (ένα για τον καθένα μας, γιατί είναι μεγάλα)
5. 5 – 6 μεγάλες πατάτες φούρνου
6. 100 γρ φέτα
7. ¼ κουτ. γλ. τσίλι σε φλούδες, κάπου στο ντουλάπι έχω πάντα τσίλι
8. ½ κου. Γλ. κύμινο σε σπόρους
9. Και λίγο λάδι (ελαιόλαδο), περίπου 3 κουταλιές.
Σηκώθηκα με αργές κινήσεις αφού η ζέστη μου είχε κάνει ζημιά στις διαθέσεις μου. Ήπια μια τελευταία γουλιά από τον Ελληνικό μου καφέ, παρατήρησα ότι όσο κρυώνει γίνεται και πιο ωραίος, έκανα την ανάγκη φιλότιμο και ξεκίνησα το Θεάρεστο !!!!!! έργο μου, για τον πασά που θα γύρναγε από την πρωινή του συνάντηση με τους φίλους του και τα αγγελούδια μου που ακόμα ερωτοτροπούσαν με τον Μορφέα.
Έβαλα σε ένα γουδί (μπορούσα και σε μπλέντερ, αλλά θα έκανε πολύ θόρυβο…), το ξύσμα, τις φλούδες του τσίλι και τους σπόρους του κύμινου. Έκλεισα καλά την πόρτα της κουζίνας και ανακάτεψα με 2 κουταλιές από το ελαιόλαδο και τον χυμό του λεμονιού. Έβαλα τα παϊδάκια σε ένα μεγάλο μπολ και άδειασα το μίγμα πάνω τους. Πήγα κάθισα στην βεράντα και πάλι μπροστά στον καφέ μου, δίνοντας περίπου μισή ώρα στο κρέας για να μαριναριστεί καλά. Δεν χρειάζεται πάνω από τριάντα λεπτά.
Το βουνό απέναντι έσπρωξε μια ριπή αέρα, λίγο παρατεταμένη, πάνω μου και χαμογέλασα ασυναίσθητα στη δροσιά της. Τέλειωσα το τσιγάρο μου, αφουγκράστηκα μην και σάλεψε κάποιο απ’ τα αγγελούδια μου (που τέτοιο πράγμα!) και αποφάσισα να ασχοληθώ με το μαγείρεμα λίγο πιο σοβαρά.
Ξαναμπήκα στο βασίλειό μου και αφού καθάρισα τις πατάτες μου, τις έκοψα σε φέτες γιατί ήταν μεγάλες (κάποιος θα μπορούσε να τις κόψει απλά στη μέση ή κυδωνάτες) και τις έβαλα σε αλατισμένο νερό να βράσουν για δεκαπέντε λεπτά. Προθέρμανα τον φούρνο μου στο γκριλ, στο δυνατό. Αλατοπιπέρωσα τα παϊδάκια και τα έβαλα να ψηθούν για 10 – 15 λεπτά, γυρίζοντάς τα, ώστε να ψηθούν και από τις δυό πλευρές.
Σούρωσα τις πατάτες και τις ανακάτεψα με το υπόλοιπο ελαιόλαδο, τις αλατοπιπέρωσα και τις έλιωσα με ένα πιρούνι. Θρυμμάτισα τη φέτα και την ανακάτεψα με τις λιωμένες πατάτες. Το φαγητό είναι έτοιμα, μένει μόνο η επιστροφή του Μπέη και τα καμάρια μου να … συνδεθούν με τον πραγματικό ….Κυριακάτικο κόσμο!!!
Καλή μας όρεξη!

ΨΑΡΙ ΜΕ ΣΑΛΤΣΑ ΝΤΟΜΑΤΑΣ

Ένα γρήγορο, των 25 λεπτών και νόστιμο φαγητό με Δωδεκανησιακές ρίζες. Ψάρι φυσικά και όσπρια, στην περίπτωσή μας ρεβίθια, που θα απογειώσει και τον πιο απαιτητικό ουρανίσκο. Πάμε λοιπόν με τα υλικά μας πρώτα:
ΥΛΙΚΑ
350 γρ. έτοιμη σάλτσα ντομάτας, το pummaro με κομματάκια ντομάτας είναι μια καλή λύση
1 πιπεριά
3 σκελίδες σκόρδο
50 γραμμάρια ελιές κομμένες σε ροδέλες
500 γρ. φιλέτο άσπρου ψαριού σε κύβους
200 γρ. ρεβίθια
Ελαιόλαδο
2 κρεμμύδια ξερά ψιλοκομμένα
10 ml λευκό κρασί
Κι ας πάμε τώρα να ετοιμάσουμε το φαγητό μας. Τι θα χρειαστούμε ακόμα; Μια μεγάλη βαριά κατσαρόλα και κέφι βέβαια. Κατ’ αρχάς ζεσταίνουμε το λάδι στη κατσαρόλα μας και τηγανίζουμε τα κρεμμύδια και το σκόρδο να μαλακώσουν. Μόλις γίνει αυτό, να ξανθίσουν δηλαδή τα κρεμμύδια, περιχύνουμε με το κρασί και τα αφήνουμε περίπου 1 λεπτό να βράσουν. Τώρα σειρά έχει η σάλτσα ντομάτας. Την ρίχνουμε κι αυτή μέσα στην κατσαρόλα μας και προσθέτουμε ¾ φλιτζανιού νερό, τα ρεβίθια, τις ελιές και αλατοπιπερώνουμε γενναία. Το μείγμα τώρα πρέπει να βράσει σε σιγανή φωτιά για 10 – 15 λεπτά.
Το τέταρτο της ώρας έχει περάσει και η κουζίνα σίγουρα θα γέμισε με μαγευτικά αρώματα. Ώρα λοιπόν να προσθέσουμε και το ψάρι. Το αφήνουμε πάλι λίγη ώρα, υπολογίζουμε 10 λεπτά ή ώσπου να μαλακώσει το ψάρι και να δέσει (πήξει) η σάλτσα. Και τώρα σερβίρουμε: σε ένα πιάτο βάζουμε 2 φέτες τραγανό ψωμί, (ψήνουμε λίγο σε μια τοστιέρα, ειδικά αν δεν είναι φρέσκο) και πάνω τους τοποθετούμε το ψάρι. Το περιχύνουμε με λίγη σάλτσα με ρεβίθια και γαρνίρουμε με φυλλαράκια μαϊντανού…. ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΟΡΕΞΗ ΛΟΙΠΟΝ.

ΚΑΤΣΙΚΑΚΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟ

Φοβερό πράγμα οι αναμνήσεις. Πόσες φορές δεν θυμάμαι τον συγχωρεμένο τον πάππο μου να λέει στην παλιά μου: «Άντε βρε Νικολέτα να έχεις την ευχή μου, κάνε εκείνο το φαγί με το κατσικάκι και το κριθαράκι!». Και βέβαια η γιαγιά δεν του έφερνε αντίρρηση. Ας δούμε λοιπόν πως το έκανε, χωρίς να πούμε για το κριθαράκι, αλλά μόνο για το κατσίκι. Έτσι κι αλλιώς μπορεί κανείς να το σερβίρει και με άλλους τρόπους, (πατάτες τηγανιτές, μακαρόνια… κλπ).
Ας δούμε τι θέλουμε:
ΥΛΙΚΑ
1 ½ κιλό κατσικάκι σπάλα
1 κρεμμύδι ξερό
50 γρ. βούτυρο
1 – 2 σκελίδες σκόρδο
Ρίγανη
1 ποτηράκι κρασί αρετσίνωτο
Αλάτι – πιπέρι – λεμόνι
Για να δούμε τώρα την εκτέλεση. Η γιαγιά έπλενε το κρέας, ειδικά το αρνί και το κατσίκι, πολύ καλά. Το έκοβε σε μερίδες. Σε μια βαριά κατσαρόλα, τσιγάριζε με το βούτυρο τα κομμάτια μέχρι να ροδοκοκκινίσουν και τα αλατοπιπέρωνε. Προσέθετε τα κρεμμύδια και τα σκόρδα καθαρισμένα και κομμένα μόνο στα δυο. Μόλις μαραίνονταν και έπαιρναν χρώμα, τα έσβηνε με το κρασί. Χαμήλωνε την φωτιά κι άφηνε το κρέας να σιγοψήνεται. Μόλις πλησίαζε το τέλος, έριχνε, ακόμα θυμάμαι τα αρώματα, το λεμόνι και την ρίγανη. Αυτό ήταν, έτσι απλά και νόστιμα. Βέβαια του έφτιαχνε και το κριθαράκι του, αλλά για αυτό θα τα πούμε μια άλλη φορά. Καλή σας (μας) όρεξη!!!

ΚΑΚΑΒΙΑ

Τι λέτε σήμερα να κάνουμε μια ωραία ψαρόσουπα, κακαβιά την λένε στο νησί μου; Αλλά αυτή που θα κάνουμε σήμερα, θα είναι με έναν ιδιαίτερο τρόπο, θα θυμίζει πιο πολύ Γαλλική BOUILLABAISE, παρά την πατροπαράδοτη ψαρόσουπα των ναυτικών μας. Κι ας πάμε λοιπόν πρώτα απ’ όλα να δούμε τι χρειαζόμαστε:
ΥΛΙΚΑ
1 κιλό ψάρια (πετρόψαρα, μικρά και μεγάλα μαζί)
½ κιλό κρεμμύδια κομμένα σε φέτες
1 – 1 ½ φλιτζάνια του τσαγιού λάδι
3 – 4 ντομάτες κομμένες σε φέτες
1 ½ κουταλιά της σούπας πελτέ
Αλάτι, πιπέρι
Και τώρα η παρασκευή:
Βάζουμε στη φωτιά μια χύτρα (η πήλινη δίνει άλλη… Θεϊκή γεύση) ή μια βαριά κατσαρόλα με το ανάλογο νερό – όπως για σούπα – και ρίχνουμε μέσα τις φέτες των κρεμμυδιών, τις ντομάτες, τον πελτέ διαλυμένο πρώτα σε λίγο νεράκι, το λάδι και το αλατοπίπερο. Ασχολιόμαστε με όποια άλλη δουλειά μπορούμε, με το καθάρισμα των ψαριών δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση, μέχρι να βράσουν τα υλικά και να ψηθούν εντελώς τα κρεμμύδια. Από τα ψάρια βγάζουμε τα λέπια, τα σπάραχνα, τα εντόσθια, τα αγκάθια της ουράς και τα πτερύγια. Τα πλένουμε καλά, τα αλατίζουμε, (μην τσιγκουνευτείτε το χοντρό αλάτι) και τα αφήνουμε να στραγγίσουν. Η ώρα έχει περάσει και ρίχνουμε μια ματιά στην κατσαρόλα που βράζει. Αν μείνουμε ικανοποιημένοι από το αποτέλεσμα του βρασμού, ρίχνουμε μέσα και τα ψάρια μας, προσθέτοντας όμως λίγο ζεστό νερό, αν ο ζωμός είναι λίγος και δεν τα σκεπάζει καλά. Συνεχίζουμε το βράσιμο άλλα 10 λεπτά. Βγάζουμε τα μικρά ψάρια, τα ξεκοκαλίζουμε και το ψαχνό το χτυπάμε σε ένα μπλέντερ προσθέτοντας λίγο ζωμό και μερικά από τα βρασμένα κρεμμύδια. Ξαναβάζουμε τον πολτό που φτιάξαμε στην κατσαρόλα και βράζουμε άλλα 10 λεπτά. Αν θέλετε, μπορείτε να βγάλετε τα ψάρια σε πιατέλα και να σερβίρετε ξεχωριστά και στην σούπα, μόλις την βγάλουμε από την φωτιά, ρίχνουμε ένα αβγό, ανακατεύουμε και φτιάχνουμε μια σούπα βελουτέ. Σερβίρουμε σε βαθύ πιάτο, με χοντρό πιπέρι και λεμόνι…